Erasmus-blog (5) – Racisme

In de weken voorafgaand aan de opening van de Erasmus Experience werkte ik met de Vossengroep (plusklas) van basisschool Het Landje aan een Erasmus-blog, waarbij we in de huid kropen van een jonge Erasmus die nadenkt over het leven en de wereld in onze tijd. In deze aflevering een post over racisme, geschreven door Isa, Anna en Julia.

Beste lezers,

Rotterdam is een multiculturele stad. Je kan hier allerlei soorten mensen vinden. Van Braziliaan tot Italiaan, van Marokkaan tot Nederlander. Dat multiculturele is nou net datgene wat Rotterdam zo speciaal maakt. Maar jammer genoeg kunnen we er niet zo trots op zijn. Dat komt door allerlei racistische gebeurtenissen. Zo zag ik laatst twee Turken bekvechten met twee Nederlanders: “Hey Turk! Het is bijna moederdag. Heb je die pot scheerschuim al gekocht voor die snor van je moeder?!” “Jij dan tata! Ga een pak kaas voor je moeder kopen!” En dan denk ik als humanist bij mezelf: van binnen zijn we toch allemaal hetzelfde?

Nu ik erop let, zie ik steeds meer voorbeelden van racisme. Zoals Geert Wilders, de leider van de Partij voor de Vrijheid. Hij deed ooit de uitspraak: Willen jullie meer of minder Marokkanen? Zijn volgers antwoorden toen: Minder! Minder! Minder! Dit raakt me echt diep. En ik denk niet alleen mij, maar ook de rest van Nederland. Ook met de vluchtelingen gaat het niet goed. Ze komen bijvoorbeeld uit Syrië en Iran. Daar hebben ze gewoontes die we hier niet hebben. De kinderen die naar hier vluchten met hun ouders die hebben het heel moeilijk op school. Ze moeten de taal eerst leren en krijgen daardoor een grote achterstand. Daarom gaan kinderen ze pesten met racistische ‘grappen’. Maar waarom is dat nodig?

Soms voel ik me stom, omdat ik blank ben. In veel landen waar ik ben geweest, kijken de blanken neer op anderen. De blanken zijn vaak rijker. Er is in verschillende landen sprake van discriminatie. Racisme is een vorm van discriminatie. Discriminatie is als iemand of meerdere mensen als minderwaardig wordt gezien of behandelt op basis van huidskleur, afkomst, geloof en religie. Of leeftijd of zelfs een ziekte of handicap. Dat vind ik persoonlijk niet cool. Want juist gelijkheid verwekt geen oorlog.

Beste lezers, volgens mij is racisme niet snel te verdrijven. Maar we kunnen wel allemaal ons steentje bijdragen. Dat kan door bijvoorbeeld geen racistische opmerkingen te maken, en er over te praten in de klas of thuis met je ouders. Dan wordt het racisme veel minder. In Nederland bestaat racisme omdat we een multicultureel land zijn. En nu er veel vluchtelingen komen, worden we nog multicultureler. We moeten het racisme tegenhouden, en als we samen werken lukt dat wel. Als jij iemand wilt uitdagen, denk dan aan het woord racisme. Dan komt alles goed! En als iemand jou uitdaagt loop dan weg. Laat je niet de kast op jagen!

Met vriendelijke groet,

Erasmus

Erasmus-blog (4) – (A)sociaal gedrag

In de weken voorafgaand aan de opening van de Erasmus Experience werkte ik met de Vossengroep (plusklas) van basisschool Het Landje aan een Erasmus-blog, waarbij we in de huid kropen van een jonge Erasmus die nadenkt over het leven en de wereld in onze tijd. In deze aflevering een post over (a)sociaal gedrag, door Cas en Lenno.

Goedendag beste lezers,

Je gelooft vast niet wat ik aan mijn schoen heb zitten. Hondenpoep! Het lag op de stoep en ik ben erin gestapt. Ik vind het asociaal gedrag als honden poepen en hun baasje het niet opruimt. Het stinkt, je kan er in stappen en het is niet fijn voor spelende kinderen.
Poep op de stoep is niet het enige asociale gedrag waar ik me aan stoor. Ik vind het zo erg als mensen met open mond eten. Je kan dan recht in hun mond kijken, daar moeten we iets aan doen! Om te beginnen moeten ouders hun kinderen leren met hun mond dicht te eten. Ook mensen die tegen het verkeer in fietsen vind ik asociaal, want dat is tegen de regels. En inhalen op een tweerichtingsweg is asociaal, want dan kan er een ongeluk gebeuren.

Soms vraag ik me af of er op de wereld nog sociale mensen bestaan. En of de wereld nog sociaal zal worden. Als baby word je als een sociaal mens geboren. Het zou fijn zijn als je ook je hele leven een sociaal mens kunt blijven, maar meestal kun je daar naar fluiten. Natuurlijk betekent sociaal zijn meer dan je aan de regels houden. Als iemand lekkers uitdeelt aan al zijn of haar vrienden is dat oneerlijk voor anderen. Misschien doe je dat zelf ook wel eens. En wie zijn er dan verdrietig? Natuurlijk de overgebleven kinderen of volwassenen. Als je iets aan anderen gunt, willen zij jou ook wel iets gunnen en zo maak je vrienden.

Het is belangrijk om aardig te zijn voor elkaar want daarmee bereik je meer. Je doet ook liever iets voor iemand die het aardig vraagt dan voor iemand die het niet aardig vraagt. Voor iemand die aardig is doe je ook graag iets zonder dat hij of zij er om vraagt. Dat betekent dat je aardig en respectvol met elkaar om gaat.

Beste lezers, stel je voor dat iedereen netjes eet! Dat zou veel fijner zijn voor andere mensen. Als iedereen in het verkeer zich aan de regels houdt, dan zouden er veel minder ongelukken of misschien wel geen ongelukken gebeuren. Als je elkaar iets gunt ben je aardig voor mensen en dan vinden zij jou misschien ook aardig en dan ben je erg geliefd. Als iedereen zo doet, worden we allemaal geliefd en allemaal betere mensen. En met betere mensen hebben we een betere wereld. Ik hoop dat het mogelijk is want het is belangrijk om in een fijne wereld te wonen.

Groet naar iedereen,
Erasmus

Erasmus-blog (3) – Oorlog in Syrië

In de weken voorafgaand aan de opening van de Erasmus Experience werkte ik met de Vossengroep (plusklas) van basisschool Het Landje aan een Erasmus-blog, waarbij we in de huid kropen van een jonge Erasmus die nadenkt over het leven en de wereld in onze tijd. In deze aflevering een post over oorlog in Syrië, geschreven door Otto, Jake en Pieter.

Beste lezers,

Net heb ik het NOS-journaal gekeken. Het ging over de oorlog in Syrië. Er zijn in Syrië terroristen en die noemde zich IS. IS betekend Islamitische Staat. Ze strijden voor hun geloof. Ik dacht: iedereen mag toch geloven wat hij wil? Laat ik daar maar eens over nadenken. Ik zocht veel informatie op internet, over de oorlog in Syrië. Uiteindelijk kwam ik erachter dat het met een burgeroorlog was begonnen. Maar na vijf jaar is die oorlog steeds ingewikkelder geworden. Er zijn nu zelfs drie groepen die oorlog voeren en veel landen bemoeien zich ermee. Door IS lijkt het een oorlog over geloof, maar klopt dat wel?

Geloof betekent volgens mij vrede op aarde. Ik bedoel: aardig tegen elkaar zijn. Niet mensen doden en bombarderen. Als mensen vechten voor hun geloof dan hebben ze het mis. Ze hebben het mis omdat iedereen mag geloven wat hij wil. Als je wilt dat iedereen jouw geloof heeft, dan moet je de mensen niet bombarderen. Dat maakt mensen alleen maar bang en boos. Veel mensen worden nu bang voor moslims en de islam. Maar de mensen die het geloof van IS hebben kunnen er toch niets aan doen? Als je beste vriend dat geloof heeft, dan kan hij er toch ook niets aan doen en heeft hij toch niets te maken met terrorisme?

Iedereen is zelf verantwoordelijk voor wat hij of zij doet. Als je iets slechts doet is het jouw schuld. Maar ook als je iets goeds doet, heb jij dat gedaan en was het jouw keuze. Jij bepaalt wat je doet, niet je geloof. De meeste moslims zijn onschuldig. De oorlog in Syrië is verschrikkelijk voor hen, want wat daar gebeurt lijkt met hun geloof te maken te hebben. Maar geen enkel geloof wil oorlog, want het is slecht en het hoort niet. Oorlog is verschrikkelijk. Wat gij niet wilt wat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.

Beste lezers, ik hoop dat jullie het met mij eens zijn. Maar zo niet, ga dan met elkaar in gesprek. Bedenk wat ik volgens jullie fout heb. Het is belangrijk om dat te doen. Denk na over geloof en oorlog. Ik ben erachter gekomen dat geloof bijna niks met oorlog te maken heeft. Praat erover met mensen met een ander geloof dan jij. Zorg ervoor dat je niet bang hoeft te zijn voor elkaar.

Met vriendelijke groet,

Erasmus

Erasmus-blog (2) – Smartphones

In de weken voorafgaand aan de opening van de Erasmus Experience werkte ik met de Vossengroep (plusklas) van basisschool Het Landje aan een Erasmus-blog, waarbij we in de huid kropen van een jonge Erasmus die nadenkt over het leven en de wereld in onze tijd. In deze aflevering een post over smartphones, geschreven door Stephan en Justin.

 

Beste volgers,
Laatst heb ik een smartphone gekocht. Iedereen heeft zo’n ding dus ik dacht: ik koop hem ook. Ik vind hem heel handig voor tijdens mijn vele reizen. Ik kan ermee bellen en een sms sturen. Ik krijg ook steeds meer inspiratie voor mijn boeken, want ik heb iets nieuws ontdekt dat Google heet. Op Google kan je van alles te weten komen en zo krijg ik inspiratie. Ik ben er heel blij mee, ik zit op rozen (dat doet vast pijn). Ik heb ook gehoord dat je vrienden kan maken via internet, ik weet alleen nog niet hoe.

Er zitten ook nadelen aan de Smartphone. Soms blijft het beeld zwart. Ik heb op elk knopje gedrukt, maar het werkt niet. Nu ik de telefoon een tijdje heb, valt me op dat mensen hun telefoon in de auto gebruiken. Dat is toch gevaarlijk? Er komen allemaal ongelukken van. Wat me ook opvalt is dat veel mensen verslaafd zijn, misschien komt dat omdat ze veel spelletjes spelen? De telefoon wordt soms gebruikt om geld mee te verdienen. De meeste spelletjes kosten geld. Daar ben ik tegen, omdat mensen dan eigenlijk betalen voor plezier. Er moet iets tegen gedaan worden, vind ik. Het is ongelofelijk dat 2 op de 3 mensen een telefoon hebben, dat is toch veel?!

Veel mensen maken blijkbaar via internet vrienden. Ik vraag me af of het hetzelfde gevoel is om vrienden online te hebben als in het echte leven. Ik denk dat het wel handig is om zo contact te houden, maar je kan de gevoelens van een ander niet zien. Ik geef de voorkeur aan echte vriendschappen, want je kunt ook voor de gek gehouden worden als je via internet vrienden maakt. Dat maakt je teleurgesteld en verdrietig. 🙁 #triest #tranen

Lieve vrienden, volgens mij is de smartphone vooral goed om mee te bellen en een bericht mee te sturen. Denk goed na hoe je je smartphone gebruikt. In deze tijd is er veel technologie, veel nieuwe en betere dingen. Maar ik weet niet of het daarmee een mooiere tijd is. Wat denk jij?

Tot de volgende keer. Bye bye,
Erasmus

Erasmus-blog (1) – Introductie

In de weken voorafgaand aan de opening van de Erasmus Experience werkte ik met de Vossengroep (plusklas) van basisschool Het Landje aan een Erasmus-blog, waarbij we in de huid kropen van een jonge Erasmus die nadenkt over het leven en de wereld in onze tijd. In deze aflevering de introductie op onze Erasmus-blog.

Welkom op mijn blog

Mijn naam is Erasmus. Komt die naam je bekend voor? Je hebt vast wel gehoord van Desiderius Erasmus van Rotterdam. Een beroemd denker en humanist die zo’n vijfhonderd jaar geleden leefde. Hij heeft een groot standbeeld in Rotterdam. Toen ik dat beeld zag, was het alsof ik in de spiegel keek. Nou ja, een toekomstige spiegel, want hij leek toch een stuk ouder dan ik. Het was één van die verwarrende momenten die ik de laatste tijd heb sinds ik in Rotterdam ben beland. Of moet ik zeggen: sinds ik in deze tijd ben beland? Ik ben een verwoed reiziger, maar nu voelt het alsof ik niet alleen in ruimte, maar ook in tijd heb gereisd. Weinig komt me bekend voor. De stad is groot en druk geworden, de mensen zijn anders en overal zijn nieuwe apparaten, geluiden en gevaren. Maar mijn nieuwsgierigheid is groot en daarom kijk ik graag met vrolijke verwondering om me heen. In mijn blog vertel ik wat ik meemaak in deze nieuwe wereld en hoe ik daarover denk. Bijvoorbeeld over sociaal gedrag, racisme, duurzaamheid, Pokemon Go, oorlog en religie. Denk je met me mee?

Opening Erasmus Experience

Opening Erasmus Experience

Op 28 september werd in Bibliotheek Rotterdam de Erasmus Experience geopend door Koning Willem-Alexander. Met deze interactieve tentoonstelling word je actief aan het denken gezet over jezelf en de wereld aan de hand van het werk van denker en humanist Desiderius Erasmus van Rotterdam. De opening is terug te zien in het EO-programma Blauw Bloed.

In de weken voorafgaand aan de opening werkte ik met de Vossengroep (plusklas) van basisschool Het Landje aan een Erasmus-blog, waarbij we in de huid kropen van een jonge Erasmus die nadenkt over het leven en de wereld in onze tijd, die houdt van spreekwoorden en mooie taal en zijn lezers graag een spiegel voorhoudt. Tijdens de opening van de Erasmus Experience droeg een leerling van Het Landje een van de posts van de Erasmusblog voor. In dit blogbericht en de navolgende lees je de teksten die de leerlingen schreven voor de Erasmus-blog.